Բայց... tempora mutantur et nos mutamur in illis։ Արդեն ուրիշ հոգեվիճակ, ուրիշ մտածմունքներ, տրամագծորեն այլ տրամադրություն ունեմ։
Մի բանից զարմացած մնացի. Օրփեոսն անտեսանելիորեն կրկնեց իր առասպելական հետագիծը՝ ասես անունն արդեն կանխորոշեր տարիների ընթացքը և ուղղությունը։
Ուստի Հադեսինը թողնենք Հադեսին, քնարն ուղարկենք երկինք, ես էլ գնամ արևի լույսը պաշտելու։





